ഒന്നാം ഗള്ളിക്ക് യുദ്ധത്തിന്റെ അവസാനത്തോടുകൂടി ആദ്യ ത്രിമൂർത്തിഭരണം ഫലത്തിൽ അവസാനിച്ചു.
ഇത് പാർത്തിയയിൽ വെച്ച് ക്രാസസ്സിന്റെ പരാജയത്തിന്റേയും മരണത്തിന്റേയും ഫലമായിട്ടാണ` സംഭവിച്ചത്.
സീസറിന്റേയും പോമ്പേയുടേയും കാര്യം പറഞ്ഞാൽ,ഇതിലാദ്യത്തെയാൾ കൂടുതൽ ജനസ്വാധീനമുള്ളവനും വിജയിയും ആയിതീർന്നു.
അതോടെ അവർ തമ്മിലുള്ള ബന്ധങ്ങളും കൂടുതൽ ശത്രുതാസ്വഭാവമുള്ളതായി പരിണമിച്ചു.
ഗാളിൽ സീസറുടെ ഉദ്യോഗകാലാവധി അവസാനിപ്പിച്ചതോടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കീഴിലുള്ള സേനകളെ പിരിച്ചു വിടണമെന്ന് അദ്ദേഹത്തോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു.
എന്നാൽ സീസർ ഇത് ചെയ്തില്ല.അതോടെ അദ്ദേഹം പിതൃരാജ്യത്തിന്റെ സത്രുവാണെന്ന് സേനറ്റ് പ്രഖ്യാപിച്ചു.
മാത്രമല്ല,അദ്ദേഹത്തെ എതിർക്കുന്നതിന്ന് ഇറ്റലിയിൽ സൈന്യത്തെ തയ്യാറാക്കാൻ നിർദ്ദേശവും കൊടുത്തു. എന്നാൽ സീസർ പോമ്പേക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരുന്നു സമയം കളഞ്ഞില്ല.Varamozhi Editor: Text Exported for Print or Save
ഇത് പാർത്തിയയിൽ വെച്ച് ക്രാസസ്സിന്റെ പരാജയത്തിന്റേയും മരണത്തിന്റേയും ഫലമായിട്ടാണ` സംഭവിച്ചത്.
സീസറിന്റേയും പോമ്പേയുടേയും കാര്യം പറഞ്ഞാൽ,ഇതിലാദ്യത്തെയാൾ കൂടുതൽ ജനസ്വാധീനമുള്ളവനും വിജയിയും ആയിതീർന്നു.
അതോടെ അവർ തമ്മിലുള്ള ബന്ധങ്ങളും കൂടുതൽ ശത്രുതാസ്വഭാവമുള്ളതായി പരിണമിച്ചു.
ഗാളിൽ സീസറുടെ ഉദ്യോഗകാലാവധി അവസാനിപ്പിച്ചതോടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കീഴിലുള്ള സേനകളെ പിരിച്ചു വിടണമെന്ന് അദ്ദേഹത്തോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു.
എന്നാൽ സീസർ ഇത് ചെയ്തില്ല.അതോടെ അദ്ദേഹം പിതൃരാജ്യത്തിന്റെ സത്രുവാണെന്ന് സേനറ്റ് പ്രഖ്യാപിച്ചു.
മാത്രമല്ല,അദ്ദേഹത്തെ എതിർക്കുന്നതിന്ന് ഇറ്റലിയിൽ സൈന്യത്തെ തയ്യാറാക്കാൻ നിർദ്ദേശവും കൊടുത്തു. എന്നാൽ സീസർ പോമ്പേക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരുന്നു സമയം കളഞ്ഞില്ല.
BC49 ജനവരിയിൽ ഒരു വലിയ സൈന്യത്തോട്കൂടി അദ്ദേഹം റൂബിക്കൺ നദി കടന്നു.
ഈ നദിയാണ് ഇറ്റലിയുടേയും സീസറുടേയും നേതൃത്വത്തിൻ കീഴിലുള്ള ഭൂപ്രദേശങ്ങളുടേയും അതിർത്തിയായി വർത്തിച്ചിരുന്നത്.
ഐതിഹ്യം പറയുന്നത്,അദ്ദേഹം റൂബിക്കൺ കടന്നത് "വെല്ലു വിളിച്ചിരിക്കുന്നു" എന്ന വാക്കുകൾ ഉച്ചരിച്ചു കൊണ്ടാണെന്നാണ്.
കാരണം, ഈ നടപടി ആഭ്യന്തര യുദ്ധത്തിന്റെ ഒരു പുതിയ തുടക്കം ആണെന്ന് അദ്ദേഹം കരുതിയിന്നു എന്നാണ്. വടക്കൻ ഇറ്റലിയിലെ പട്ടളങ്ങൾ സീസറുടെ പട്ടാളങ്ങൾക്കെതിരെ കാര്യമായി യാതൊരു പ്രതിരോധവും ഉയർത്തിയില്ല.
യുദ്ധത്തിന്ന് വേണ്ടി യാതൊരു തയ്യാറെടുപ്പുകളും നടത്താൻ സമയം കിട്ടാതിരുന്ന പോമ്പെ ബാൾക്കൻസിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചു.
അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം നിരവധി സേനറ്റർ മാരും അങ്ങോട്ടുപോയി.
യാതൊരു എതിർപ്പിനേയും നേരിടാതെ സീസർ റോമിൽ പ്രവേശിച്ചു.
അദ്ദേഹം സ്പെയിനിലേക്ക് തിരിച്ചു.
അവിടെ പോമ്പേയോട് കൂറുള്ള ഏഴ് സേനാവിഭാഗങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.
അവരെ തോൽപ്പിക്കുകയും അങ്ങിനെ തന്റെ പിൻ നിര സുരക്ഷിതമാക്കുകയും ചെയ്തശേഷം ബാൾക്കൻസിലേക്ക് കടക്കാൻ സീസർ നിശ്ചയിച്ചു.
ആരംഭത്തിൽ പോമ്പെക്കെതിരായ സീസറുടെ പര്യടനം എറെക്കുറെ വിജയപ്രദമല്ലാതായിരുന്നു.
ഒരു സന്ദർഭത്തിൽ സീസർക്ക് വലിയ പരാജയം ഏൽക്കേണ്ടിവന്നു.
എന്നാൽ സീസറുടെ എതിരാളി ആ പരാജയത്തെപ്പിടിച്ചു മുന്നോട്ട്പോയില്ല,സീസർക്കാവട്ടെ തന്റെ സൈന്യത്തിൽ ഭൂരിഭാഗത്തേയും കൂടെ നിർത്താൻ കഴിയുകയും ചെയ്തു.
ഫർസാലസ് പട്ടണത്തിന്നടുത്ത് വച്ചു BC48ലാണ് നിണ്ണായകമായ യുദ്ധം നടന്നത്.
പോമ്പെയുടെ സൈന്യം തോൽപ്പിക്കപ്പെട്ടു.പോമ്പെ ഈജിപ്തിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി.
അവിടെവെച്ചു വഞ്ചനാപരമായി കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
പോമ്പേയെ പിൻ'ന്തുടർന്ന് സീസർ ഈജിപ്തിലേക്ക് പോയി.അവിടെ രാജ്യത്തിന്റെ ഭരണ കാര്യങ്ങളിലും പ്രാദേശിക കാര്യങ്ങളിലും കുത്തിത്തിരിപ്പുകളിൽ പോലും അദ്ദേഹം ഇടപെട്ടു.
ക്ലിയോപാട്രരാജ്ഞിയുടെ സഹായത്തിനായി അവരുടെ സഹോദരനെ എതിർത്തു.
ഇതിന്റെ ഫലമായി അലക്സാൺ'ഡ്രിയയിൽ ഒരു കലാപം പൊട്ടിപുറപ്പെട്ടു.
അതിനെ അടിച്ചമർത്താൻ സീസർ വളരെ പ്രയാസപ്പെട്ടു .
അതിന്ന് ശേഷം മിത്രിഡാറ്റീസിന്റെമകനായ ഫണേയസസ്സിനെതിരെ പൗരസ്ത്യദേശത്തേക്ക് നീങ്ങാൻ അദ്ദേഹം നിർബ്ന്ധിതനായി.
മിന്നൽ വേഗത്തിൽ,വെറും 5 ദിവസം കൊണ്ട് ഈ പര്യടനംവിജയപര്യവസാനിയായാക്കാൻ സീസർക്ക് കഴിഞ്ഞു.
ആ സന്ദർഭത്തിലാണ് "ഞാൻ വന്നു ഞാൻ കണ്ടു ഞാൻ കീഴടക്കി" എന്ന പ്രസിദ്ധ മുദ്രാവാക്യം അദ്ദേഹം സേനറ്റിന്ന് അയച്ചുകൊടുത്തത്
ഈ സന്ദർഭത്തിൽ പോമ്പേയുടെ പ്രധാന സേനകൾ ആഫ്രീക്കയിലായിരുന്നു അക്കൂട്ടത്തിൽ സീസറുടെ ജന്മശത്രുവായ.,ഇളയവനായ കാറ്റോവും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു.
BC46ൽ ഇന്നത്തെ ട്യൂണിസ്സിന്നടുത്ത് ആഫ്രിക്കയിലെ റോമൻ പ്രവിശ്യയുടെ കിഴക്ക് തീരത്തുള്ള താപ്സസ്സ് എന്ന സ്ഥലത്തിന്നടുത്ത് വെച്ച് ഒരു പ്രധാന യുദ്ധം നടന്നു.
എന്നേക്കുമായി പോമ്പേയുടെ പട്ടാളം തുരത്തിയോടിക്കപ്പെട്ടു;കാറ്റോ ആത്മഹത്യ ചെയ്തു.
വേഗം തന്നെ നുമിദിയയെ കീഴടക്കുന്ന കാര്യത്തിൽ സീസർ വിജയിച്ചു.
അടുത്ത വസന്തകാലത്ത് അദ്ദേഹം റോമിലേക്ക് തിരിച്ചു വന്നു.ഗാൾ,ഈജിപ്ത്,പോണ്ടസ്സ്,നുമിദിയ എന്നീരാജ്യങ്ങളുടെമേൽ അദ്ദേഹം കൈവരിച്ച വിജയങ്ങളുടെ ബഹുമാനാർത്ഥം റോമിലൊട്ടാകെ നിലോഭമായ വിജയാഹ്ലാദങ്ങൾ സഘടിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
ഏതായാലും പോമ്പേയുടെ അനുയായികൾക്കെതിരായ സമരം അപ്പോഴും അവസാനിപ്പിച്ചില്ല.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ മക്കൾ,യുദ്ധത്തെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിച്ചു.
സ്പെയിനിലാണിതുണ്ടായത്.
BC45ൽ മുണ്ഡായിൽ വെച്ചു സീസർ ശത്രുക്കളുടെമേൽ അവസാന പ്രഹരമേൽപ്പിച്ചു
വളരെ ജീവനഷ്ടത്തിനിടയാക്കിയ ഒരു ദീർഘ സരത്തിൻ ശേഷമാണ` ഇത് സാധിച്ചതെന്ന് മാത്രം.
താൻ ഈ യുദ്ധം ചെയ്തത് വിജയത്തിന്നല്ല, മറിച്ച് തന്റെ ജീവന്ന് വേണ്ടിയായിരുന്നു എന്ന്
സീസർ തന്നെ സമ്മതിച്ചിട്ടുണ്ടു.
അങ്ങനെ ആഭ്യന്തര യുദ്ധം അവസാനിപ്പിക്കുകയും സീസർ ജീവിതകാലമാകെ ഒരു സർവ്വാധിപതിയായിത്തീരുകയും ചെയ്തു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ അധികാരം അതിരറ്റതായി കാണപ്പെട്ടു.
ജനകീയ അസംബ്ലി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളെ അനുസരണാപൂർവ്വം നടപ്പാക്കി.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശുപാർശകൾക്കനുസരിച്ചാണ് ഗവൺമന്റ്ദ്യോഗങ്ങൾ വീതിക്കപ്പെട്ടത്.
സീസറുടെ പെരുമാറ്റത്തിൽ രാജാധികാരപരമായ പ്രവണതകൾ പടിപടിയായി കൂടി വന്നു തുടങ്ങി .
നിരവധി സന്ദർഭങ്ങളിൽ കിരീടം ധരിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റേതന്നെ അടുത്ത അനുയായികൾ സീസറെ പ്രേരിപ്പിച്ചു.
ക്രാസസ്സിന്റെ മരണത്തിന്ന് പ്രതികാരം ചെയ്യാനായി പാർത്തിയൻ മാർക്കെതിരെ ഒരു സൈനിക പര്യടനം നടത്തുന്നതിന്ന് അദ്ദേഹം തയ്യാറെടുത്തപ്പോൾ,
ഒരു രാജാവിന്ന് മാത്രമേ പാർത്തുയ പിടിച്ചടക്കാൻ കഴിയുകയുള്ളൂ എന്ന ഒരു കിംവദന്തി റോമിലാകെ പരക്കുകയുണ്ടായി.
ഇതെല്ലാം ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ മാത്രമല്ല സീസരെ ഒരു സേച്ഛാധിപതിയായി കരുത്തിയ നിരവധി സേനറ്റർക്കിടയിലും അസംതൃപ്തി പരത്തി.
അദ്ദേഹത്തിന്നെതിരെ ഒരു ഗൂഡാലോചന സംഘടിപ്പിക്കുകയും
BC44 മാർച്ച്15ആം തീയതി അദ്ദേഹത്തെ വധിക്കുകയും ചെയ്തു .
ബ്രൂട്ടസ്സിന്റേയും ക്യാഷ്യസ്സിന്റേയും നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഒരു ഉപചാപകസംഘം അദ്ദേഹത്തെ കുത്തികൊല്ലുകയാണ് ചെയ്തത്.
ശവശരീരത്തിൽ ഇരുപത്തിമൂന്ന് മുറിവുകൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.Varamozhi Editor: Text Exported for Print or Save
ഈ നദിയാണ് ഇറ്റലിയുടേയും സീസറുടേയും നേതൃത്വത്തിൻ കീഴിലുള്ള ഭൂപ്രദേശങ്ങളുടേയും അതിർത്തിയായി വർത്തിച്ചിരുന്നത്.
ഐതിഹ്യം പറയുന്നത്,അദ്ദേഹം റൂബിക്കൺ കടന്നത് "വെല്ലു വിളിച്ചിരിക്കുന്നു" എന്ന വാക്കുകൾ ഉച്ചരിച്ചു കൊണ്ടാണെന്നാണ്.
കാരണം, ഈ നടപടി ആഭ്യന്തര യുദ്ധത്തിന്റെ ഒരു പുതിയ തുടക്കം ആണെന്ന് അദ്ദേഹം കരുതിയിന്നു എന്നാണ്. വടക്കൻ ഇറ്റലിയിലെ പട്ടളങ്ങൾ സീസറുടെ പട്ടാളങ്ങൾക്കെതിരെ കാര്യമായി യാതൊരു പ്രതിരോധവും ഉയർത്തിയില്ല.
യുദ്ധത്തിന്ന് വേണ്ടി യാതൊരു തയ്യാറെടുപ്പുകളും നടത്താൻ സമയം കിട്ടാതിരുന്ന പോമ്പെ ബാൾക്കൻസിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചു.
അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം നിരവധി സേനറ്റർ മാരും അങ്ങോട്ടുപോയി.
യാതൊരു എതിർപ്പിനേയും നേരിടാതെ സീസർ റോമിൽ പ്രവേശിച്ചു.
അദ്ദേഹം സ്പെയിനിലേക്ക് തിരിച്ചു.
അവിടെ പോമ്പേയോട് കൂറുള്ള ഏഴ് സേനാവിഭാഗങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.
അവരെ തോൽപ്പിക്കുകയും അങ്ങിനെ തന്റെ പിൻ നിര സുരക്ഷിതമാക്കുകയും ചെയ്തശേഷം ബാൾക്കൻസിലേക്ക് കടക്കാൻ സീസർ നിശ്ചയിച്ചു.
ആരംഭത്തിൽ പോമ്പെക്കെതിരായ സീസറുടെ പര്യടനം എറെക്കുറെ വിജയപ്രദമല്ലാതായിരുന്നു.
ഒരു സന്ദർഭത്തിൽ സീസർക്ക് വലിയ പരാജയം ഏൽക്കേണ്ടിവന്നു.
എന്നാൽ സീസറുടെ എതിരാളി ആ പരാജയത്തെപ്പിടിച്ചു മുന്നോട്ട്പോയില്ല,സീസർക്കാവട്ടെ തന്റെ സൈന്യത്തിൽ ഭൂരിഭാഗത്തേയും കൂടെ നിർത്താൻ കഴിയുകയും ചെയ്തു.
ഫർസാലസ് പട്ടണത്തിന്നടുത്ത് വച്ചു BC48ലാണ് നിണ്ണായകമായ യുദ്ധം നടന്നത്.
പോമ്പെയുടെ സൈന്യം തോൽപ്പിക്കപ്പെട്ടു.പോമ്പെ ഈജിപ്തിലേക്ക് ഓടിപ്പോയി.
അവിടെവെച്ചു വഞ്ചനാപരമായി കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
പോമ്പേയെ പിൻ'ന്തുടർന്ന് സീസർ ഈജിപ്തിലേക്ക് പോയി.അവിടെ രാജ്യത്തിന്റെ ഭരണ കാര്യങ്ങളിലും പ്രാദേശിക കാര്യങ്ങളിലും കുത്തിത്തിരിപ്പുകളിൽ പോലും അദ്ദേഹം ഇടപെട്ടു.
ക്ലിയോപാട്രരാജ്ഞിയുടെ സഹായത്തിനായി അവരുടെ സഹോദരനെ എതിർത്തു.
ഇതിന്റെ ഫലമായി അലക്സാൺ'ഡ്രിയയിൽ ഒരു കലാപം പൊട്ടിപുറപ്പെട്ടു.
അതിനെ അടിച്ചമർത്താൻ സീസർ വളരെ പ്രയാസപ്പെട്ടു .
അതിന്ന് ശേഷം മിത്രിഡാറ്റീസിന്റെമകനായ ഫണേയസസ്സിനെതിരെ പൗരസ്ത്യദേശത്തേക്ക് നീങ്ങാൻ അദ്ദേഹം നിർബ്ന്ധിതനായി.
മിന്നൽ വേഗത്തിൽ,വെറും 5 ദിവസം കൊണ്ട് ഈ പര്യടനംവിജയപര്യവസാനിയായാക്കാൻ സീസർക്ക് കഴിഞ്ഞു.
ആ സന്ദർഭത്തിലാണ് "ഞാൻ വന്നു ഞാൻ കണ്ടു ഞാൻ കീഴടക്കി" എന്ന പ്രസിദ്ധ മുദ്രാവാക്യം അദ്ദേഹം സേനറ്റിന്ന് അയച്ചുകൊടുത്തത്
ഈ സന്ദർഭത്തിൽ പോമ്പേയുടെ പ്രധാന സേനകൾ ആഫ്രീക്കയിലായിരുന്നു അക്കൂട്ടത്തിൽ സീസറുടെ ജന്മശത്രുവായ.,ഇളയവനായ കാറ്റോവും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു.
BC46ൽ ഇന്നത്തെ ട്യൂണിസ്സിന്നടുത്ത് ആഫ്രിക്കയിലെ റോമൻ പ്രവിശ്യയുടെ കിഴക്ക് തീരത്തുള്ള താപ്സസ്സ് എന്ന സ്ഥലത്തിന്നടുത്ത് വെച്ച് ഒരു പ്രധാന യുദ്ധം നടന്നു.
എന്നേക്കുമായി പോമ്പേയുടെ പട്ടാളം തുരത്തിയോടിക്കപ്പെട്ടു;കാറ്റോ ആത്മഹത്യ ചെയ്തു.
വേഗം തന്നെ നുമിദിയയെ കീഴടക്കുന്ന കാര്യത്തിൽ സീസർ വിജയിച്ചു.
അടുത്ത വസന്തകാലത്ത് അദ്ദേഹം റോമിലേക്ക് തിരിച്ചു വന്നു.ഗാൾ,ഈജിപ്ത്,പോണ്ടസ്സ്,നുമിദിയ എന്നീരാജ്യങ്ങളുടെമേൽ അദ്ദേഹം കൈവരിച്ച വിജയങ്ങളുടെ ബഹുമാനാർത്ഥം റോമിലൊട്ടാകെ നിലോഭമായ വിജയാഹ്ലാദങ്ങൾ സഘടിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
ഏതായാലും പോമ്പേയുടെ അനുയായികൾക്കെതിരായ സമരം അപ്പോഴും അവസാനിപ്പിച്ചില്ല.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ മക്കൾ,യുദ്ധത്തെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിച്ചു.
സ്പെയിനിലാണിതുണ്ടായത്.
BC45ൽ മുണ്ഡായിൽ വെച്ചു സീസർ ശത്രുക്കളുടെമേൽ അവസാന പ്രഹരമേൽപ്പിച്ചു
വളരെ ജീവനഷ്ടത്തിനിടയാക്കിയ ഒരു ദീർഘ സരത്തിൻ ശേഷമാണ` ഇത് സാധിച്ചതെന്ന് മാത്രം.
താൻ ഈ യുദ്ധം ചെയ്തത് വിജയത്തിന്നല്ല, മറിച്ച് തന്റെ ജീവന്ന് വേണ്ടിയായിരുന്നു എന്ന്
സീസർ തന്നെ സമ്മതിച്ചിട്ടുണ്ടു.
അങ്ങനെ ആഭ്യന്തര യുദ്ധം അവസാനിപ്പിക്കുകയും സീസർ ജീവിതകാലമാകെ ഒരു സർവ്വാധിപതിയായിത്തീരുകയും ചെയ്തു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ അധികാരം അതിരറ്റതായി കാണപ്പെട്ടു.
ജനകീയ അസംബ്ലി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളെ അനുസരണാപൂർവ്വം നടപ്പാക്കി.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശുപാർശകൾക്കനുസരിച്ചാണ് ഗവൺമന്റ്ദ്യോഗങ്ങൾ വീതിക്കപ്പെട്ടത്.
സീസറുടെ പെരുമാറ്റത്തിൽ രാജാധികാരപരമായ പ്രവണതകൾ പടിപടിയായി കൂടി വന്നു തുടങ്ങി .
നിരവധി സന്ദർഭങ്ങളിൽ കിരീടം ധരിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റേതന്നെ അടുത്ത അനുയായികൾ സീസറെ പ്രേരിപ്പിച്ചു.
ക്രാസസ്സിന്റെ മരണത്തിന്ന് പ്രതികാരം ചെയ്യാനായി പാർത്തിയൻ മാർക്കെതിരെ ഒരു സൈനിക പര്യടനം നടത്തുന്നതിന്ന് അദ്ദേഹം തയ്യാറെടുത്തപ്പോൾ,
ഒരു രാജാവിന്ന് മാത്രമേ പാർത്തുയ പിടിച്ചടക്കാൻ കഴിയുകയുള്ളൂ എന്ന ഒരു കിംവദന്തി റോമിലാകെ പരക്കുകയുണ്ടായി.
ഇതെല്ലാം ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ മാത്രമല്ല സീസരെ ഒരു സേച്ഛാധിപതിയായി കരുത്തിയ നിരവധി സേനറ്റർക്കിടയിലും അസംതൃപ്തി പരത്തി.
അദ്ദേഹത്തിന്നെതിരെ ഒരു ഗൂഡാലോചന സംഘടിപ്പിക്കുകയും
BC44 മാർച്ച്15ആം തീയതി അദ്ദേഹത്തെ വധിക്കുകയും ചെയ്തു .
ബ്രൂട്ടസ്സിന്റേയും ക്യാഷ്യസ്സിന്റേയും നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഒരു ഉപചാപകസംഘം അദ്ദേഹത്തെ കുത്തികൊല്ലുകയാണ് ചെയ്തത്.
ശവശരീരത്തിൽ ഇരുപത്തിമൂന്ന് മുറിവുകൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
[പ്രഭാത് ബുക്സിന്റെ"ലോക ചരിത്രത്തിൽ"നിന്ന് പകർത്തിയത്]
